Nagrodzeni

Częścią działalności Stowarzyszenia jest przyznawanie nagród, które mają służyć wyróżnieniu osób wykazujących się postawą otwartości i poszanowania wobec innych ludzi, niezależnie od ich pochodzenia, statusu materialnego czy religii. Obecnie przyznawane są trzy takie wyróżnienia: tytuł Vir bonus / Femina bona, Menora Przyjaźni oraz Nagroda im. Hany Goldszajd i Dawidka Rubinowicza. Poniżej można dowiedzieć się więcej o każdej z nagród oraz o ich laureatach.

Vir bonus / Femina Bona

Vir bonus oraz Femina bona to honorowe wyróżnienia przyznawane osobom, które swymi dokonaniami, działalnością, postawą życiową czy niezłomnością charakteru przyczyniły się istotnie do realizacji idei stojących u podstaw celów działalności Stowarzyszenia. Laureaci odznaczenia otrzymują pamiątkowy medal.

Femina Bona
Irena Sendlerowa
Odznaczona w 2006 roku

W dzieciństwie wiele czasu spędzała wśród żydowskich rówieśników, w wieku 5-7 lat potrafiła porozumiewać się w jidysz. W trakcie studiów na wydziale pedagogiki przeciwna gettu ławkowemu demonstracyjnie siadała po „niearyjskiej” stronie.

Podczas wojny, jeszcze przed utworzeniem getta wraz z pracownikami Wydziału Opieki Społecznej zaczęła organizować pomoc dla Żydów. Pod koniec 1942 r. nawiązała kontakt z Julianem Grobelnym z PPS-u, który stał na czele Rady Pomocy Żydom – „Żegota”. Grobelny zlecał jej zadania do wypełnienia na terenie getta. Wkrótce powierzono jej również prowadzenie Referatu Opieki nad Dzieckiem. Działała pod pseudonimem „Jolanta”.

Mając wiele znajomości na terenie getta, Irena Sendlerowa zdecydowała się wyprowadzać ludzi, szczególnie dzieci, na „aryjską stronę”. Uratowała w ten sposób uratowała od śmierci około 2500 żydowskich dzieci.

Odznaczona medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Image is not available
Femina Bona
Miram Guterman
Odznaczona w 2011 roku

Urodziła się w Kielcach, w 1921 roku. Przez całe dzieciństwo i młodość mieszkała w kamienicy przy ulicy Plany 7, przyszłym miejscy pogromu. Gdy wybuchała wojna, Niemcy wypędzili ją z domu. Ukrywała się na okolicznych wsiach
i miasteczkach.
Jej przeżycia są odzwierciedleniem najbardziej skrajnych postaw Polaków wobec Żydów w czasie II wojny światowej. Ona sama ocalała dzięki odwadze i ogromnej trosce mieszkańców podkieleckich wsi. Jej brat został zaś zamordowany w tym samym czasie przez Polaków. W 1945 r. Maria Machtyngier pracowała w biurze zlokalizowanym w rodzinnym domu. Znajdowała się w nim podczas pogromu. Przeżyła, ponieważ uratował ją dozorca kamienicy, Polak. Po tym wydarzeniu postanowiła opuścić Polskę.

Ponownie przyjechała do Polski na zaproszenie Stowarzyszenia dopiero w lipcu 2011 roku. Wzięła wtedy udział w obchodach 65. rocznicy pogromu. Mówiła wtedy: -Strasznie mi smutno na duszy. Chciałam przed śmiercią odwiedzić Polskę i dlatego przyjechałam, żeby wszystkich bliskich zobaczyć i dziękuję wam bardzo za to, że chcecie mnie wszyscy pocieszyć. Dziękuję za takie przyjęcie. Kocham was bardzo, całym sercem jestem w Polsce.

Zmarła w Izraelu w roku 2011.

Image is not available
Femina Bona
Maria Stolzman
Odznaczona w 2009 roku

Urodziła się 2 sierpnia 1929 w Suserzu. Była posłanką na Sejm RP, prezesem Fundacji Wspomagającej Zaopatrzenie Wsi w Wodę oraz prezesem Fundacji Sue Ryder. Pomagała praktycznie wszystkim. Mieszkańcom wsi w budowie wodociągów i kanalizacji, młodzieży w nawiązywaniu zagranicznych kontaktów, samorządowcom, przedsiębiorcom i niepełnosprawnym. Potrafiła znaleźć w kraju i za granicą miliony na budowę szkół, domów opieki, wyposażenie szpitali i remont zabytków. Zawsze była skromna, nigdy nie chwaliła się swoim zaangażowaniem. Honorową obywatelka Chmielnika, Pierzchnicy i Starachowic. Zmarła 26 listopada 2010 roku.

Tak wspominał ją Bogdan Białek: - Czyniła wiele dobra. Często przyjmowano Jej pracę z należnym szacunkiem i wdzięcznością. I często także spotykało Ją za to wiele upokorzeń, niewdzięczności, a czasami zwyczajnej podłości. I to od ludzi bliskich ideowo, kolegów partyjnych czy też ludzi, którzy dzięki Niej i przez Nią załatwiali swoje żywotne sprawy. Wybory przegrywała w gminach, które tylko dzięki Jej niezłomności dźwigały się z cywilizacyjnej zapaści.
Kiedy otrzymała od Stowarzyszenia im. Jan Karskiego honorowy, ale przecież skromny tytuł „Femina Bona” – nie kryła ogromnego wzruszenia i wdzięczności. Ona, której od nas wszystkich należy się tak wielka wdzięczność, że trudno ją słowami opisać.

Image is not available
Vir bonus
Manny Bekier
Odznaczony w 2013 roku

Jest prezesem Kieltzer Society - Stowarzyszenia Kieleckich Żydów w Nowym Jorku. Angażuje się w budowanie relacji między Żydami, którzy wyemigrowali z Kielc oraz ich potomkami a współczesnymi mieszkańcami miasta.

Podczas obchodów 69 rocznicy pogormu kieleckiego mówił: - Nie wierzę, że większość Polaków jest antysemitami albo że Polacy są większymi antysemitami niż inne narody europejskie. Myślę, że czasami ludzie czują się pozbawieni swoich praw, a wtedy kierują się ku patriotyzmowi jako metodzie na poprawienie swojego życia. Antysemityzm i obwinianie outsiderów zawsze było skutecznym sposobem na zjednoczenie ludzi, jak również na oskarżanie innych o własne nieszczęścia.

Dodał wtedy, że dla niego Kielce nie są już miejscem "starych, czarno-białych obrazów". - Pamiętanie o naszej wspólnej przeszłości jest częścią naszego dziedzictwa. Dziś potrafię zobaczyć Kielce pełne jasnych kolorów. Nadszedł czas, byśmy przestali patrzeć na siebie jak na najgorszych wrogów, ale nadszedł czas okazywania sobie szacunku - mówił Bekier.

Image is not available
Vir bonus
Janusz Daszuta
Odznaczony w 2012 roku

Od 1996 r. jest pastorem Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego w Kielcach. Jest przewodniczącym Świętokrzyskiego Oddziału Polskiej Rady Ekumenicznej, prezesem Stowarzyszenia Ekorozwoju Lisowa i Zaborza, dyrektorem Ośrodka Nauczania Języka Angielskiego "Metodyści" w Kielcach, radcą Rady Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego w RP, członkiem Stowarzyszenia Jan Karskiego.
W latach 2003-2007 był radnym w gminie Morawica

Od lat jest czynnie zaangażowany w dialog ekumeniczny i międzyreligijny, szczególną wagę przywiązuje do dialogu chrześcijańsko-żydowskiego. Systematycznie pogłębiając swoją wiedzę na temat judaizmu, dzieli się nią ze swoimi parafianami, podejmując na tym polu wiele inicjatyw w kierowanej przez siebie parafii, objaśniając judaizm, żydowskie święta i obyczaje, wskazując na ich powiązania z obyczajowością i obrzędowością chrześcijańską.

Pastor Daszuta bardzo aktywnie współpracuje ze Stowarzyszeniem im. Jana Karskiego przy okazji takich zdarzeń jak Kieleckie Spotkania Chrześcijańsko-Żydowskie czy Marsz Pamięcii. Wspiera Stowarzyszenie w opiece nad cmentarzem żydowskim w Kielcach.

Image is not available
Vir bonus
Jacek Dziubel
Odznaczony w 2013 roku

Urodził się 1 grudnia 1962 r. w Kielcach. Ukończył szkolę podstawową, a później uczęszczał do szkoły zawodowej przy Zakładach Iskra w Kielcach. W wieku 18 lat zapisał się do Niezależnego Związku Zawodowego „Solidarność”.Wiele lat pracował w Domach Pomocy społecznej - najpierw w DPS im. Florentyny Malskiej w Kielcach, następnie w DPS im. Jana Pawła II przy ul. Jagiellońskiej w Kielcach.

Od wielu lat jest zaprzyjaźniony z braćmi ze wspólnoty w Taize, animował modlitwy w duchu Taize w kościele Kapucynów. Jest też twórcą i członkiem chóru śpiewającego podczas nabożeństw w kieleckiej cerkwi. Dekretem bp. Kazimierza Ryczana z dnia 22 listopada 2005 r. został mianowany świeckim konsultorem Diecezjalnej Rady Ekumenicznej.

Jest członkiem Stowarzyszenia im. Jana Karskiego. Brał udział w organizowanych przez Stowarzyszenie debatach, często ubogacał swoim śpiewem uroczystości rocznicowe.

Image is not available
Arrow
Arrow
ArrowArrow
Slider
Nagroda im. Hany Goldszajd i Dawida Rubinowicza

Nagroda im. Hany Goldszajd i Dawidka Rubinowicza, żydowskich dzieci, które żyły w gettach w Kielcach i Bodzentynie, a następnie zostały zamordowane w obozie zagłady w Treblince, znanych nam dzięki ich zapiskom, jest przyznawana nauczycielom w dowód uznania za wyjątkową postawę w wychowaniu młodzieży w duchu szacunku dla godności osoby ludzkiej bez względu na wyznanie i pochodzenie.

Andrzej Kobiałka
Nagrodzony w 2016 roku

Od 24 lat pracuje jako nauczyciel-katecheta, obecnie w Zespole Szkół Mechanicznych w Kielcach. W 2001 roku powołał do życia Szkolne Koło Caritasu „Mechanik”. Wraz ze grupą wolontariuszy współpracuje z Kieleckim Stowarzyszeniem Osób Chorych na Stwardnienie Rozsiane. Kolejne roczniki jego podopiecznych podejmują trudną pracę z osobami starszymi i chorymi terminalnie m. in. w kieleckim hospicjum.

Andrzej Kobiałka angażuje się wiele innych akcji charytatywnych i społecznych, zawsze służy też swoim wychowankom pomocą i radą.

Odbierając nagrodę przytoczył zdanie Marka Edelmana o tym, że człowiek z natury rodzi się zły, a jedynie przez wychowanie można doprowadzić go do dobra. – Z tym pierwszym się nie zgadzam, a z tym drugim jak najbardziej. Uważam, że właściwe wychowanie wyzwala w człowieku dobro i sprawia, że staje się on coraz lepszym – powiedział katecheta.

Image is not available
Arrow
Arrow
ArrowArrow
Slider
Menora Przyjaźni

Stowarzyszenie im. Jana Karskiego przyznaje Menorę Przyjaźni w dowód uznania za działalność publicystyczną i dziennikarską uwzględniającą przesłanie Pana Cogito z wiersza Zbigniewa Herberta „Żebym zrozumiał innych ludzi inne języki inne cierpienia” ze szczególnym uwzględnieniem twórczości poświęconej ocaleniu od zapomnienia społeczności żydowskiej. Nagroda ma charakter honorowy.

Andrzej Piskulak
Nagrodzony w 2016 roku

Poeta, redaktor, dziennikarz Katolickiej Agencji Informacyjnej. Opublikował kilkaset wierszy w tomikach, antologiach, prasie kulturalnej i literackiej. Debiutował w 1978 roku w kieleckim miesięczniku „Przemiany”. Jego pierwszy – z siedmiu - tomik poetycki pt. „Kluczem do baśni może wytrych” ukazał się w 1980 roku. Od trzydziestu lat należy do Związku Literatów Polskich. Jest autorem utworu dramaturgicznego „pozytywne życie”.

Od wielu lat dokumentuje w swoich depeszach do KAI działalność Stowarzyszenia im. Jana Karskiego. Jest „strażnikiem pamięci” o tych , którzy odeszli, a tworzyli naszą mała ojczyznę.

Image is not available
Arrow
Arrow
ArrowArrow
Slider